Translate

มูลนิธิสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท

มูลนิธิสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท
PHAYATHAI BABIESHOME FOUNDATION
มูลนิธิสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๒๙ ด้วยวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท ซึ่งมีหน้าที่ให้อุปการะเลี้ยงดูเด็กที่ถูกทอดทิ้งเป็นกำพร้า อนาถา ที่มีอายุตั้งแต่แรกเกิด - ๗ ปี ที่ถูกทอดทิ้งเป็นเด็กกำพร้า ขาดผู้อุปการะหรือมาจากครอบครัวยากจน ซึ่งเด็กเหล่านี้จำเป็นต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพ เพื่อให้ได้มีโอกาสเจริญเติบโตเป็นพลเมืองที่มีคุณภาพของสังคมต่อไป ที่จำเป็นต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพ เพื่อให้เด็กเหล่านั้นได้มีโอกาสเจริญเติบโตเป็นกำลังของสังคมและชาติบ้านเมือง ในอนาคต
กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการและคณะกรรมการมูลนิธิสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท ตลอดจนคณะข้าราชการเจ้าหน้าที่สถานสงเคราะห์ฯ มีความภาคภูมิใจและปลาบปลื้มปิติในพระมหากรุณาธิคุณเป็นอย่างยิ่ง เมื่อสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ เจ้าฟ้ามหาจักรีสิรินทร รัฐสีมาคุณากรปิยชาติสยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดป้ายมูลนิธิสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท และทรงเยี่ยมกิจการสถานสงเคราะห์ฯ เมื่อวันที่ ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๒๙



วัตถุประสงค์ขององค์กร



  1. เพื่อส่งเสริมการปฏิบัติงานสงเคราะห์และคุ้มครองเด็กอ่อนให้เด็กมีสวัสดิภาพทั้งร่างกาย จิตใจ และอารมณ์ สมบูรณ์ยิ่งขึ้น
  2. เพื่อเผยแพร่ให้ประชาชนได้ทราบและให้ความร่วมมือในการสงเคราะห์คุ้มครองและพัฒนาเด็กอ่อนที่ขาดบิดามารดา เป็นกำพร้า อนาถาถูกทอดทิ้ง และไร้ที่พึ่ง
  3. เพื่อหาทุนและจัดสรรเป็นบริการด้านสวัสดิการ ส่งเสริมสุขภาพอนามัย และดำเนินงานพัฒนาและสงเคราะห์เด็ก การฝึกเจ้าหน้าที่และอาสาสมัครช่วยงานเลี้ยงเด็กตลอดจนปรับปรุงอาคารสถานที่ของสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท
  4.  เพื่อร่วมมือกับองค์การภาคเอกชนอื่นๆ ที่ทำงานเกี่ยวกับการสงเคราะห์ คุ้มครองและพัฒนาเด็ก
  5. ร่วมมือกับองค์การกุศลอื่นๆ เพื่อสาธารณประโยชน์
  6. ไม่ดำเนินการเกี่ยวข้องกับการเมืองแต่ประการใด




กลุ่มเป้าหมาย/เป้าหมายขององค์กร

  • เด็กและเยาวชน
  • ด้านสังคม

ทรัพยากรการทำงานที่เราต้องการ

  • เงิน
  • ของเล่นเด็ก
  • สื่อการเรียนรู้
  • เสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม
  • ข้าวสารอาหารแห้ง

มูลนิธิอะมีรุลมุอ์มินีนเพื่อเด็กกำพร้า 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้


มูลนิธิ อะมีรุลมุอ์มินีน เพื่อเด็กกำพร้า 3 จังหวัด

ชายแดนภาคใต้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือ
เด็กกำพร้าและผู้ด้อยโอกาสใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ 
ให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น โดยจัดหาทุน ผู้อุปการะ 
พ่อแม่บุญธรรมและการส่งเสริมอาชีพ และในด้านต่างๆ
แก่เด็กกำพร้าและครอบครัว รวมทั้งผู้ยากไร้ ผู้พิการ
และผู้ด้อยโอกาสอื่นๆ

มูลนิธิ อะมีรุลมุอ์มินีน เพื่อเด็กกำพร้า 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้  ก่อตั้งเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ในคืนนิสฟูซะบาน ซึ่งเป็นเดือนที่มีความสิริมงคลยิ่ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือเด็กกำพร้าและผู้ยากไร้ในเขต 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้  ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ประสบเหตุการณ์ความไม่สงบมาโดยตลอด 
ความตั้งใจและความคาดหวังของสมาชิกผู้ก่อตั้ง  หวังที่จะบรรเทาความสูญเสียด้านจิตใจของผู้ประสบภัย ให้มีความหวังในการดำรงอยู่ และมีมูลนิธิเป็นที่พึ่งพา ทั้งให้การปรึกษา ความช่วยเหลือ และการส่งเสริมการประกอบอาชีพแก่ทุกคน
การเยี่ยมเยือนเป็นสิ่งสำคัญที่จะเป็นกำลังใจสำหรับครอบครัวเด็กกำพร้าและผู้ยากไร้ ซึ่งเป็นสิ่งแรกสำหรับมูลนิธิที่ต้องปฏิบัติเพื่อเป็นศูนย์กลางของดวงใจครอบครัวเด็กกำพร้า และผู้ยากไร้ โดยแท้จริง
 การรวมตัวของสมาชิก เพื่อจุดมุ่งหมายเดียวกันเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่ง เพราะการทำงานในครั้งนี้ต้องใช้ความบริสุทธิ์ใจ และการเสียสละอย่างสูง การนำเสนอความคิดใหม่ ๆ เป็นสิ่งที่เราแสวงหาร่วมกัน ความยินดีของสมาชิก เมื่อมีโอกาสได้ช่วยเหลือเด็กกำพร้าและผู้ยากไร้ เป็นสิ่งแปลกสำหรับบางคน แต่สำหรับสมาชิกของมูลนิธิแล้ว นี้คือความสุขและความยินดีที่แท้จริงของพวกเรา อุปสรรคมากมายที่เราได้ประสบ สำเร็จลุล่วงด้วยความเมตตาจากพระองค์อัลเลาะห์ (ซบ.)
 บุคคลหลากหลายได้เข้ามาร่วมให้ความช่วยเหลือ ไม่ว่าคนไทยและคนต่างประเทศ มุสลิมหรือพุทธหรือศาสนาอื่น ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่คาดคิดมาก่อน ได้ประสานความช่วยเหลือ เพื่อเป้าหมายเดียวกัน คือ ช่วยเหลือผู้ประสบทุกข์ทุกคนให้ได้รับการบรรเทาอย่างแท้จริง
เส้นทางอันยาวไกลของพวกเรา ยังต้องฟันฝ่าอีกมาก และบุคคลที่รอความช่วยเหลือก็ยังมีอีกมากเช่นกัน เราหวังว่านี้ คือ ก้าวแรก ที่เราจะต้องต่อสู้ร่วมกัน เพื่อมอบความรัก และความสุขแก่ทุกคนให้เห็นเป็นรอยยิ้มบนใบหน้าและความอิ่มเอิบใจในจิตใจ และความห่วงหาอาทรระหว่างกัน
เราหวังว่าความบริสุทธิ์ใจของพวกเราทุกคน คงได้รับความเมตตาจากพระองค์อัลเลาะห์ (ซบ.) ให้ได้รับความสำเร็จและความก้าวหน้าในการปฏิบัติงาน ให้บรรลุตามเป้าหมายที่วางไว้ทุกประการ อินซาอัลเลาะห์
ติดตามความเคลื่อนไหวของเราได้ 2 ช่องทาง 
http://www.amir-found.org/

กลุ่มเป้าหมาย/เป้าหมายขององค์กร

  • เด็กและเยาวชน
  • สตรี
  • คนพิการ
  • คนยากไร้
  • คนไร้บ้าน
  • ผู้ป่วย
  • ผู้ประสบภัย
  • ด้านการศึกษา
  • ด้านเศรษฐกิจ
  • ด้านสังคม
  • ด้านสิ่งแวดล้อม
  • ด้านศาสนา
  • ด้านครอบครัว
  • ด้านสร้างเสริมอาชีพ
  • อื่นๆ

ทรัพยากรการทำงานที่เราต้องการ

  • เงิน
  • อุปกรณ์การเรียน
  • วารสารและหนังสือ
  • ของเล่นเด็ก
  • สื่อการเรียนรู้
  • เสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม
  • ข้าวสารอาหารแห้ง
  • ยารักษาโรค
  • อื่นๆ









สมาคมศูนย์รวมการศึกษาและวัฒนธรรมของชาวไทยภูเขาในประเทศไทย (ศ.ว.ท)


มูลนิธินาวาเด็ก


กลุ่มเป้าหมาย/เป้าหมายขององค์กร

  • เด็กและเยาวชน
  • สตรี
  • คนพิการ
  • คนยากไร้
  • คนไร้บ้าน
  • ผู้ป่วย
  • ผู้ประสบภัย
  • ด้านการศึกษา
  • ด้านเศรษฐกิจ
  • ด้านสังคม
  • ด้านสิ่งแวดล้อม
  • ด้านศาสนา
  • ด้านครอบครัว
  • ด้านสร้างเสริมอาชีพ
  • อื่นๆ

ทรัพยากรการทำงานที่เราต้องการ

  • เงิน
  • อุปกรณ์การเรียน
  • วารสารและหนังสือ
  • ของเล่นเด็ก
  • สื่อการเรียนรู้
  • เสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม
  • ข้าวสารอาหารแห้ง
  • ยารักษาโรค
  • อื่นๆ

พ่อแม่รังแกฉัน??

ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าระหว่างพ่อกับแม่ฉัน ใครกันที่ทำวีรกรรมช้ำชอกใจให้คนที่รักไว้มากกว่ากัน แต่ที่แน่ๆคนที่ช้ำใจมากที่สุดก็คือ..ลูกอย่างฉันเอง ฉันคงปฏิเสธไม่ได้ว่าต้นเหตุแห่งความกลัวที่ฝังรากลึกอยู่ภายในใจของฉันมาจนถึงทุกวันนี้นั้นไม่ได้มาจาก ครอบครัวอันเป็นที่รักของฉัน เวรที่บุพการีสร้าง ก็ไม่ต่างกับพินัยกรรมที่จะต้องตกทอดมาสู่ลูก แม้ว่าลูกจะไม่ได้เป็นผู้ก่อ ก็คงหนีกรรมนั้นไปไม่ได้ 
  พ่อหล่อ แม่สวย ต่างก็หน้าตาดี หาคนใหม่อีกซักกี่คนก็ได้ง่ายๆ พาเข้าบ้านไม่ซ้ำหน้า ประชดกันไปประชดกันมา ฉุกคิดถึงลูกน้อยตาดำๆที่อยู่ข้างๆซักนิดก็ไม่มี อย่าเห็นว่าเขายังเด็กแล้วเขาจะไม่รู้ ไม่จำ พ่อแม่ทำร้ายกันให้ลูกเห็น ก็เหมือนฆ่าลูกให้ตายทางอ้อมอย่างช้าๆ ภาพทุกภาพที่ลูกเคยเห็นตอนเด็ก ยิ่งโตขึ้น ภาพมันก็จะยิ่งชัดขึ้น อะไรที่เขาไม่เข้าใจ เขาก็จะพยายามหาคำตอบให้กับคำถามที่ดังกึกก้องอยู่ภายในใจด้วยตัวของเขาเอง ลองคิดดูสิว่ามันเสี่ยงแค่ไหน? เมื่อเด็กที่ไร้เดียงสาต้องออกตามล่าหาคำตอบจากการกระทำของพ่อแย่ๆและแม่ที่ไร้จิตสำนึก ในขณะที่พวกคุณกำลังฟาดฟันซึ่งกันและกันอยู่นั้น หันกลับไปมองลูกที่อาจจะกำลังเฝ้าคอยแอบมอง แอบดู ทุกการกระทำ และจดจำทุกอิริยาบทของพวกคุณอยู่ หยุดเถอะ..ถ้าคุณรักครอบครัวอย่างที่ปากคุณพูดจริงๆ หยุดการกระทำทุกอย่างที่ไม่ถูกต้อง ไม่เหมาะ ไม่ควร อะไรก็ตามที่ลูกได้พบได้เห็นหรือได้ยิน ใช่อยู่ว่าเขาอาจจะยังไม่เข้าใจในวันนี้ แต่เชื่อเถอะว่า..สิ่งเหล่านั้นมันจะหลอกหลอนอยู่ในความทรงจำของพวกเขา จะยังคงชัดเจนอยู่อย่างนั้นตลอดไปไม่มีสิ่งใดมาลบล้างหรือทำให้ลืมเลือนได้หรอก ตราบจนกว่าเขาจะหาคำตอบให้กับสิ่งนั้นได้ด้วยตัวเขาเอง และไม่มีใครจะล่วงรู้ได้เลยว่าวิธีที่พวกเขาใช้ตามหาคำตอบนั้น มันจะดี เลว ขาว เทา หรือดำ ยังไง แค่ไหน  จงเริ่มทำ ในขณะที่ยังพอมีเวลาให้ทำได้ ไม่ใช่วัวหายแล้วมาล้อมคอก มันก็คงจะไม่ทันแล้ว ฝากไว้ประโยคหนึ่ง ซึ่งฉันใช้เป็นคติเตือนใจมานานหลายปีแล้ว คือ “กันไว้ดีกว่าแก้” จริงแท้ แน่นอน...
   *จงรักและซื่อสัตย์ต่อครอบครัว ตราบที่พวกเขายังอยู่ใกล้ๆคุณ*
**ครอบครัว คือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต เหนือสิ่งอื่นใด 5 ข้อจำให้ขึ้นใจ** 
1.ดูแล 
2.ใส่ใจ 
3.ห่วงใย 
4.อภัย 
5.ให้เกียรติ 
ขอให้ทุกคนได้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวที่น่ารักของพวกคุณให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ ซึ่งน้อยคนนักในโลกนี้ที่จะได้มีโอกาสนั้น ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่โหยหาการที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากัยครอบครัวซักครั้งหนึ่งในชีวิต แต่มันก็เป็นอะไรที่ไม่มีทางเป็นไปได้ 
                                                                                          
                                          =ทานตะวันสีชมพู=  

ว่าด้วยเรื่อง จรรยาบรรณของหมอ

เนื่องจากวันนี้ฉันได้ไปทำฟันที่คลีนิกทำฟันแห่งหนึ่งย่านบางขุนนนท์ แล้วมีการเข้าใจผิดเนื่องจากสื่อสารกันไม่เข้าใจ พอฉันรู้สึกว่าหมอเขากำลังจะอุดฟันผิดซี่ ฉันจึงพยายามที่จะพูด เค้าก็บอกอ้าปากไว้นะ เดี๋ยวจะให้บ้วน ฉันก็พยายามที่จะพูด ยกมือก็แล้ว เค้าก็ยังพยายามจะกรอฟันซี่ที่เราไม่ได้ปวดต่อไป แล้วก็บอกเราให้อ้าปากก่อน เดี๋ยวจะให้บ้วน พอเราลุกขึ้นได้เราเลยโวยวายว่า มันไม่ใช่ซี่นี้ค่ะหมอ ที่เราปวดคือซี่ถัดไป เราอาจจะผิดที่บอกอาการไม่ชัดเจน แต่ตอนเราเดินเข้าไปตอนแรก เราบอกหมอก่อนเลยว่าวันนี้หนูมีงบมาแค่พันเดียว เพราะไม่ได้ตั้งใจมาหาหมอ พอดีไปวิ่งออกกำลังกายมา ผ่านคลีนิกหมอเลยแวะเข้าไป แต่เราก็ตั้งใจว่าจะไปทำเรื่อยๆอยุ่แล้ว ถ้าเค้าทำดี หมอเค้าคงคิดว่าเราแต่งตัวมอซอ ดูยากจนมั้ง เลยไล่เราออกจากคลีนิก เราถามว่าถ้าถอนฟันเท่าไหร่ เค้าบอก500 เราก็บอกโอเค งั้นเราขอถอนก็ได้อุดก็ได้ ไอ้ซี่ฝั่งขวาที่มันกำลังเป็นปัญหาให้เราอยุ่ตอนนี้ แต่หมอกลับบอก ไม่ทำให้ คุณจะไปทำที่ไหนก็ไปทำเถอะ  น่าเกียจมาก แบบนี้เรียกว่า ไร้จรรยาบรรณ ได้รึเปล่าคะ ?

ก็เรารักกันไม่ใช่หรือ? - แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเราเกิดในช่วงปีที่พี่แอม กำลังฮิตรึเปล่าไม่รู้นะ เราถึงชอบที่จะฟังเพลงพี่เค้า และศิลปินอื่นเช่น มาช่า ใหม่ มากเป็นพิเศษ วันนี้ขอแนะนำเพลงนี้ เหมาะสำหรับคู่รักที่ชอบง้องแง้งกันนะคะ อิอิ 

"ก็เรารักกันไม่ใช่หรือ?"

เป็นอะไรไปหรือเหมือนเธอมีเรื่องในใจ
มีอะไรใช่ไหม ฉันเพียงต้องการรู้
อย่างน้อยแต่ก่อนแต่ไร เคยเข้าใจกันอยู่
แต่แล้วดูๆ เหมือนว่าเธอเปลี่ยนไป
หรือว่าเป็นที่ฉัน ฉันทำอะไรไม่ดี
คงจะมีสักที ที่เธออาจผิดหวัง
* บอกฉันสักหน่อยได้ไหมให้ได้รู้กันบ้าง
หากแม้ว่าเธอยังเห็นแก่ความสัมพันธ์
** อย่าทำอย่างนี้ เหมือนคนที่ไม่เคยมีใจ
หากฉันพลาดไปน่าจะปรับความเข้าใจกับฉัน
อย่าทำเมินเฉยเหมือนคนที่ไม่เคยผูกพัน
ก็เรารัก รักกัน จำได้ไหมเธอ

หากวันนี้ตัวเธอนั้นยังคงเงียบงัน
ต่อจากนี้คงจะไม่มีเธอไม่มีฉัน
หากฉันพลาดไปน่าจะปรับความเข้าใจกับฉัน
อย่าทำเมินเฉยเหมือนคนที่ไม่เคยผูกพัน
ก็เรารัก รักกัน จำได้ไหมเธอ

เกลียดคนที่ชอบเห็นคนอื่นดีกว่าคนในครอบครัว

ไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไม...คนบางคนมันถึงไว้ใจคนอื่นมากกว่าคนในบ้าน
เมื่อใดที่มีปัญหาเกิดขึ้นภายในครอบครัว สิ่งแรกที่ควรคำนึงถึงก็คือ...อย่านำเรื่องส่วนตัวไปเล่าให้คนภายนอกฟัง เพราะนอกจากเขาจะช่วยเหลืออะไรเราไม่ได้แล้ว เขาอาจจะดูถูกเราลับหลังซ้ำอีก สมัยนี้คนหน้าไหว้หลังหลอก ปากหวานก้นเปรี้ยวมันเยอะ โลกนี้มันอยู่ยากขึ้นเพราะมนุษย์เห็นแก่ตัวแก่งแย่งแข่งขันกันมากขึ้น ลุ่มหลงในวัตถุจนเกิดกิเลส ผลก็คือ...ผู้คนต้องมาทำร้ายกันเองโดยไม่รู้ตัว

เมื่อต้องตกอยู่ในห้วงของอารมณ์ที่สับสนจนทำให้ต้องรู้สึกสูญเสียการเป็นตัวของตัวเอง

ณ เวลานี้ไม่ต้องการอะไรมากมาย ขอแค่พื้นที่เล็กๆ ให้ได้ปลีกวิเวกไปตั้งสติเพียงลำพังคนเดียว ซักพัก เข้มแข็งขึ้นเมื่อไหร่จะกลับมาเอง.... 
(มุมหนึ่งของตัวตนที่แท้จริง)
เมื่อหมดรัก ก็เดินจากไป ดีกว่ามาแสดงความห่วงใยจอมปลอม

⊙︿⊙ ตามหาตัวเอง ⊙︿⊙

มองดูผู้หญิงที่หยุดตรงกระจกเงา เป็นคนที่ฉันรู้จักดีกว่าใครๆ 
มาวันนี้ดูไม่เหมือนคนเดิม มาวันนี้ดูเปลี่ยนไป ในแววตาไม่มันใจตัวเอง 

มองดูอีกที นี่ตัวฉันเองใช่ไหม? ทำไมอะไรจึงเปลี่ยนไปได้เพราะเขา
เอาชีวิตไปฝาดไว้ทำไม?? แทบไม่เหลือแม้แต่เงา..................

ตามหาตัวเอง..ที่หายไปนาน เมื่อทุกอย่างยังเหมือน..อยู่ไปวันๆ
ตามหาตัวเอง..ที่หาไม่เจอ ได้แต่เจอะแต่ความเงียบงัน
แล้วเมื่อไหร่จะยิ้มอย่างเดิม ให้ได้เจอะตัวเองอีกครั้ง 
หัวใจที่มันอ่อนแอ แท้จริงมันเคยแกร่งเคยแข็งแรง 
ซักวันคงมีเรี่ยวแรง....เป็นอย่างคนเดิม

ลืมตาอีกทีวันพรุ่งนี้คงเปลี่ยนไป คงมีอะไรดีกว่าเดิมที่เป็นมา
ไม่ต้องเสียใจกับเรื่องเดิมๆ  ความเป็นฉันต้องกลับมา
เวลา....คงช่วยรักษาให้ดีกว่านี้ 

แล้วเมื่อไหร่จะยิ้มอย่างเดิม....  แล้วเมื่อไหร่จะลืมซะที....
ไมต้องกอดความทุกข์ต่อไป ไม่ต้องอยู่กับความผิดหวัง....
หัวใจที่มันอ่อนแอ แท้จริงมันเคยแกร่งเคยแข็งแรง ซักวันคงมีเรี่ยวแรงเป็นคนเดิม

✿*゚¨゚✎คำคม ✿*゚¨゚✎

" คนที่ใช่.ต่อให้เราวื่งหนี ยังไงก็หนีไม่พ้น
แต่คนที่ไม่ใช่.วิ่งตามเท่าไหร่ ยังไงก็ไม่ทัน "

คำคม ✿*゚¨゚✎

☾  " ไม่มีใคร..สามารถทำให้เรารู้สึกต้อยต่ำได้ ถ้าใจเราไม่อนุญาต "  ☽  
กลับมาไทยรอบนี้อยู่นานกว่าทุกๆปี ด้วยความรู้สึกที่เบื่อหน่ายวิถีชีวิตในฮ่องกง สังคมที่แออัด ผู้คนต่างแย่งที่อยู่ที่กินกัน เบียดเสียด และแล้งน้ำใจ แต่ก็ดีที่เราได้มีโอกาสได้ไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น หลังจากที่ไปใช้ชีวิตอยู่ในคาสิโนประเทศกัมพูชา ไปๆมาๆ ระหว่างกรุงเทพฯ-ปอยเปตราวๆ5ปี คือในช่วงปี2004-2009 กลับมาอยู่ไทยได้2ปี แล้วก็ย้ายไปอยู่ฮ่องกง ตั้งแต่ปี 2011-2016 

✽。✽。The best mistake i've made ✽。✽。

One step too far
All at once I'm falling
Just like a star
I'm burning for you
Thought I could keep myself from feeling this way
I guess that was my first mistake

Cause  suddenly  I’m walking’
Down  a  dark  street  to  your  door
Wanting you is driving’ me insane
And now my feet are standing
Where they’ve never stood before
Guided by a twist of fate
If I lose myself with you tonight
Fall apart or hold on tight
Wrong or right
I won’t be afraid
Cause ever if my heart should break
You’d be the best mistake I ever made
I’m in your room
Now there’s no denying’
What’s in your eyes
When I look at you
Two shadows talking’ but they don’t make a sound
Words have lost their meaning now

And the air has turned electric
Now I know the time is right
To put myself into your hands
And suddenly I’m shaking’
As your fingers touch my skin
I don’t need to understand
And if tomorrow proves me wrong
I swear I don’t belong
I know I’ll carry on
So I will lose myself and bare my soul
Take this chance cause heaven knows
I’m so far gone, my choice is made
And even if my heart should break
When I lose myself with you tonight
Fall apart or hold on tight
Wrong or right
I’ll always say
You’re the best mistake I ever made

How Do I - lyrics

How do I,
Get through one night without you,
If I had to live without you,
What kinda life would that be

Oh I, I need in my arms,
need you to hold,
Your my world, my heart, my soul,
If you ever leave,
Baby you would take away everything
good in my life

And tell me now,
How do I live without you?
I want to know,
How do I breathe without you?
If you ever go,
How do I ever, ever survive,
How do I, how do I, oh, how do I live?

Without you,
There'd be no sun in my sky,
There would be no love in my life,
There'd be no world left for me

And I,
Baby I don't know what I would do,
I would be lost,
If I lost you,
If you ever leave,
Baby you would take away everything
real in my life

And tell me now,
How do I live without you?
I want to know,
How do I breathe without you?
If you ever go,
How do I ever, ever survive,
How do I, how do I, oh, how do I live?
yeah

Please tell me baby,
How do I go on?
If you ever leave,
Baby you would take away everything,
Need you with me,
Baby don't you know that you everything
good in my life

And tell me now,
How do I live without you?
I want to know,
How do I breathe without you?
If you ever go,
Ever survive,
How do I, how do I, oh, how do I live?

How do I live without you?
How do I live without you, baby?
yeah, yeah, yeah,
No,
How do I live?
No,
Tell me baby,
Oh, I need,
yeah, yeah, yeah



โลกร้อน แล้วไง?

รู้หรือไม่ว่า ไนจีเรีย ส่งออกน้ำมันมากอันดับต้นๆของโลก แต่ประชากร 70% กลับมีฐานะยากจน พวกเขาเกิดมาในดินแดนแห่งความมั่งคั่งแต่กลับไม่มีโอกาสได้เข้าถึง ก็เหมือนกับหลายๆประเทศทั่วโลก มนุษย์พยายามจะลดช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจน   แต่ช่วงระยะ 50 ปีที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าช่องว่างที่ว่านั้นกลับยิ่งกว้างมากขึ้นกว่าเดิม ทุกวันนี้ครึ่งหนึ่งของความร่ำรวยอยู่ในมือคนเพียง 2% ของประชากรโลก ทุกสัปดาห์มีคนอพยพเข้ามาอยู่ในเมืองกว่า 7 ล้านคนทั่วโลก มนุษย์ 1 ใน 6 มีชีวิตอยู่อย่างอันตราย ไร้สุขอนามัย ในสภาพแวดล้อมที่แออัด ปราศจากสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีวิต เช่น น้ำ สุขอนามัย และไฟฟ้า ทั่วทั้งโลกคนจนดิ้นรนเอาชีวิตรอดด้วยความยากลำบาก ในขณะที่คนร่ำรวยก็กำลังตั้งหน้าตั้งตาขุดเอาทรัพยากรโลกขึ้นมาอย่างกับว่าชีวิตนี้จะขาดไม่ได้ แม้ว่าจะกำลังเผชิญอยู่กับสภาวะที่น้ำมันเริ่มหมด พวกเขาก็ยังไม่ยอมแพ้ เปลี่ยนแนวไปขุดทรายที่มีน้ำมันกันต่ออีก และแม้ว่ากระบวนการที่ทำให้ร้อนเพื่อแยกน้ำมันดิบออกจากทรายนี้จะต้องใช้น้ำระดับล้านคิวบิกเมตรเลยก็ตาม หรือมลพิษจะร้ายแรง พวกเขาก็ไม่เคยสนใจว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้ใครบ้างรึเปล่า?
อีกไม่กี่สิบปีคาร์บอนฯจะทำให้ชั้นบรรยากาศเป็นเหมือนเตาอบ
ระบบนิเวศไม่มีพรมแดน ไม่ว่าผู้กระทำจะอยู่ส่วนไหนของโลก แต่ผลจะกระทบคนทั้งโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บรรยากาศของโลกแบ่งออกเป็นส่วนก็ไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ใช้ร่วมกัน มนุษย์ทำลายทรัพยากรธรรมชาติทำให้โลกร้อน พอโลกร้อนน้ำแข็งก็ละลาย เมื่อน้ำมีปริมาณมากขึ้น แผ่นดินก็จะเหลือน้อยลง แต่ประชากรเท่าเดิม มันจะเป็นยังไงลองคิดกันดู สำหรับคนที่ร่ำรวยก็อาจจะไม่เป็นปัญหามากหากจะโยกย้ายที่อยู่อาศัยไปในที่ที่ปลอดภัย แต่มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับคนที่ยากจนอยู่แล้ว พวกเขาคงไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องก้มหน้ารับกรรมที่ตนเองไม่ได้ก่อนั้นต่อไป
แล้วเราพอทำอะไรได้บ้างไหม? แม้ว่าจะกู้โลกเอาไว้ไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ช่วยชะลอความหายนะให้บางเบาลงได้บ้างก็ยังดี ตอนนี้มีหลายๆประเทศได้รับผลกระทบกันแล้ว อย่างเช่น บังกลาเทศ ผู้คนอยู่กันไม่ได้หนีตายย้ายถิ่นฐานกลายเป็นคนร่อนเร่เกือบทั้งประเทศ ออสเตเลียก็เช่นกัน พื้นที่เพาะปลูกได้รับความเสียหายเกินกว่า 50% เข้าไปแล้ว  เราเหลือเวลาอีกแค่ไม่ถึง 10 ปีก่อนที่บรรยากาศในโลกนี้จะเปลี่ยนไปเป็นสภาวะเรือนกระจก หรือจะเรียกอีกอย่างว่าจุดเริ่มต้นของหายนะ ถ้าทุกคนบนโลกร่วมมือร่วมใจลุกขึ้นมาทำอะไรให้มันจริงจัง บางทีพวกเราอาจจะหลีกเลี่ยงความหายนะนั้นได้ทัน และที่มันต้องเป็นแบบนั้นก็เพราะการกระทำของพวกเราเองทุกคน
–ประชากรโลก 20% แต่ใช้ทรัพยากรโลกไปถึง 80%
-โลกทุ่มงบประมาณด้านอาวุธมากกว่าให้ความช่วยเหลือด้านงบประมาณในประเทศที่กำลังพัฒนามากถึง 12 เท่า
-มีคนตายวันละ 5,000 คน เนื่องจากดื่มน้ำที่มีมลพิษ มนุษย์ 1 พันล้านคนไม่อาจเข้าถึงน้ำดื่มที่สะอาด
-มีผู้คนเกือบ 1 พันล้านคนต้องหิวโหย
-ข้าวมากกว่า 50% ทั่วโลกกลายเป็นอาหารสัตว์ หรือเชื้อเพลิงชีวภาพ
-พื้นที่อุดมสมบูรณ์ร้อยละ 40 คุณภาพต่ำลง
-ทุกๆปี ป่าจะหายไป 13 ล้านเฮกตา
-สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 1 ใน 4  นก สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ 1 ใน 3 ใกล้จะสูญพันธุ์ และสัตว์ตายเร็วกว่าวัยธรรมชาติเกือบถึง 1000 เท่า
-3 ใน 4 ของพื้นที่ประมงมีปลาน้อยลง หรือลดลงอย่างน่ากลัว
-อุณหภูมิเฉลี่ยของ 15 ปีหลังสุดเป็นอุณภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ที่เคยมีมา
-ความหนาของชั้นน้ำแข็งบางกว่าเมื่อ 40 ปีก่อนถึง 40%
-จะมีผู้ลี้ภัยเพราะสภาพอากาศอย่างน้อย 200 ล้านคน ในปี ค.ศ.2050

นับวันค่ายผู้ลี้ภัยกลางทะเลทรายก็ยิ่งขยายกว้างมากยิ่งขึ้น จะต้องมีผู้คนอีกเท่าไหร่ที่ถูกทิ้งไว้ข้างทาง หรือต้องรอจนกว่าจะถึงวันนั้น..วันที่สายเกินไป    ////   
#ทานตะวันสีชมพู #ladygemini #venus /ผู้เขียน

( ขอบคุณที่มาข้อมูลจากหลายๆเว็บไซด์ ในกุเกิ้ล และยูทูบ )  

Sometimes we need to forget some people from our past. Because of ome simple reason, They just don't belong for our future. (บางครั้งเราก็จำเป็นที่จะต้องลืมคนบางคนในอดีตไปซะบ้าง เพราะอะไรน่ะเหรอ ? คำตอบง่ายๆก็คือคนเหล่านั้นมันจะไม่ได้มาอยู่อนาคตของเราแน่นอน)

Everything happens for a reason. Maybe you don't see the reason right now, but when it is finally revealed... it will blow you away. ( ทุกอย่างมักเกิดขึ้นอย่างมีเหตุผล เราอาจจะยังมองไม่รู้ดูไม่เห็นในตอนนี้ แต่ซักวันหนึ่งเมื่อวันเวลาผ่านไป อะไรๆมันจะกระจ่างขึ้น และเราก็จะย้อนกลับไปนึกถึงมันได้เอง)

ข้อคิดจากหนัง สามก๊ก



มีแต่คนว่ามารยาหญิง แล้วไม่มีใครมองว่านางยอมเสียสละชีวิตเพื่อนบ้านเมือง เพื่อตอบแทนผู้มีพระคุณ ไอ้ที่ตำหนิๆเขาเนี่ย จะมีซักกี่คนที่มีใจกล้าได้เสี้ยวของเตียวเซี่ยน ให้คุณเอาชีวิตไปเสี่ยงตายสิบความลับศัครูกล้ากันป่ะล่ะ เหอๆๆ
ไม่ว่าเตียวเซี่ยนนางจะมีตัวตนหรือไม่มี เราก็ชื่นชมในอุดมการณ์ และความกตัญญูรู้คุณในตัวนาง อย่างน้อยเราก็มีอุดมการณ์เดียวกัน เราเกิดมาเพื่ออะไรเคยถามตัวเองบ้างมั้ย มีคนมากมายที่หลงไหลไปกับสิ่งจอมปลอม อยากได้ไม่มีที่สิ้นสุด และมีคนมากมายที่กว่าจะรู้ว่าชีวิตต้องการอะไรก็ตอนที่ใกล้ลงโลง แต่อย่างน้อยชั้นก็เป็นคนนึงที่โชคดีที่รู้วิธีหลบหลีกจากความทุกข์ได้อย่างน้อยก็80% ในช่วงแค่ไม่กี่ปีที่ได้เกิดมาบนโลก และได้ใช้ชีวิตที่เหลือบนโลกนี้อย่างมีความสุข และจะตายไปอย่างสงบ ที่จริงชีวิตมันไม่มีอะไร แต่ที่มันยังวุ่นวายกันอยู่ก็เพราะคนเรานี่แหละปรุงแต่งไม่รู้จักจบจักพอ ชีวิตจะมีค่ามากขึ้นหรือน้อยลงก็ขึ้นอยู่กับคำตอบของท่านว่า "เราเกิดมาเพื่ออะไร???" ว่างๆก็ลองถามตัวเองดูบ้างนะว่าเกิดมาเพื่ออะไร ถ้าคำตอบคือ เป็นนายก ก็คงจะเหนื่อยมากหน่อยนะ55555555
(คำถามสุดฮิตในวัยเด็กที่ครูชอบถามว่าโตขึ้นหนูอยากจะเป็นอะไร? คือบอกตรงหนูอยากเป็นหลายอย่างมาก 5555
แล้วพอโตมีใครบ้างที่ได้เป็นอย่างที่เคยฝันเอาไว้?
https://www.youtube.com/watch?v=w4q1t5K9k7Q